اهميت توجه به راهنمايي تحصيلي و شغلي
بسمه تعالی
نقش والدین در هدایت شغلی فرزندان
در اين شرايط، با توجه به اينكه والدين در تصميم گيري هاي مهم زندگي فرزندان و موفقيت آنان نقش بسزايي دارند، لازم به نظر ميرسد كه والدين اطلاعات كافي از ويژگي ها و استعدادهاي فرزندان خود و ويژگي ها و شرايط رشته هاي تحصيلي و مشاغل كسب نمايند و بدون تحميل نظرات خود به فرزندان و تصميم گيري به جاي آنان، راهنماي دلسوزي براي انتخاب رشته تحصيلي فرزندان خود باشند.
اهميت توجه به راهنمايي تحصيلي و شغلي
صاحب نظران تعليم و تربيت عقيده دارند كه با توجه به تفاوت هاي فردي كودكان و نوجوانان و تفاوت آنها در هوش و استعدادهاي بدني و روان شناختي، رغبت ها، نيازها، ارزش ها، معلومات و مهارتها از يك سو و تنوع مواد درسي، رشته هاي تحصيلي و نيازهاي جامعه از سوي ديگر، بايد از راهنمايي و مشاوره شغلي و حرفه اي به معناي علمي آن در فرايند هدايـت تحصيلي و شغلـي دانش آموزان بهره جست.
با اجراي صحيحِ فعاليت هاي راهنمايي و مشاوره تحصيـلي و شغلـي، دانش آموزان به توانايي ها و محدوديت هاي خود پي برده و زمينه لازم براي خودشناسي و آگاهي از ويژگي ها و شرايط رشته ها و مشاغل و تصميم گيري معقولانه در انتخاب رشته تحصيلي و شغل فراهم مي آيد.
راهنمايي تحصيلي مقدمه اي براي راهنمايي شغلي و حرفه اي است و اجراي دقيق آن در مدارس، پايه محكمي براي انتخاب صحيح شغل توسط نوجوانان و جوانان است. راهنمايي و مشاوره شغلي موجب ميشود كه فرد اطلاعات صحيح و جامعي در مورد حرفه هاي مختلف، خصايص رواني لازم براي احراز هر يك از آنها، وضع بازار كار و نيروي انساني مورد نياز به دست آورد.
انتخاب صحيح شغل موجب افزايش كارآيي، درآمد، رضايت مندي از شغل، ثبات شغل، روحيه مثبت فرد در محيط كار و پيشرفت و ارتقاي شغلي فرد شده و از ضايعات مالي، اتلاف وقت و نيروي انساني، نابساماني هاي عاطفي، اجتماعي و اخلاقي جلو گيري مينمايد.
توصيه هايي به والدين محترم
1- والدين در زمينه افزايش آگاهي هاي فرزندان و كشف استعدادها و علايق آنان و در اختيار گذاشتن تجارب مفيد و سودمند، بايد راهنماي فرزندان خود باشند، ولي هرگز نبايد در مورد انتخاب رشته تحصيلي يا شغل به جاي آنان تصميم بگيرند.
2- براي راهنمايي صحيح فرزندان، والدين بايد اطلاعات صحيح و جامعي در مورد توانايي ها و محدوديت هاي فرزندان، علايق و روحيات آنان، ويژگي ها و شرايط رشته هاي تحصيلي و مشاغل و نياز آينده بازار كار، كسب نمايند.
3- ترغيب و جهت دادن فرزندان به دنبال كردن اهدافي كه بالاتر از توانايي واستعداد آنهاست، فرزندان را از مسيري كه مي توانند در آن موفق باشند، منحرف مي كند و در مسيري قرار مي دهد كه به علت عدم موفقيت، سرخورده شده و موجب كاهـش اعتـماد به نفس آن ها مي شود.
4- پدر و مادر ها نبايد آرزوها و اهداف برآورده نشده خود را به فرزندان تحميل نمايند، چه بسا كه استعداد و علايق فرزندان با والدين متفاوت باشد.
5- تحميل كردن رشته تحصيلي يا شغل به عنوان سنت و رسم خانوادگي به فرزندان، ظلم بزرگي است، چون ممكن است در آن زمينه استعداد و علاقه كافي نداشته باشند.
6- در راهنمايي فرزندان براي انتخاب رشته تحصيلي يا شغل، نبايد تنها به يك ملاك توجه داشت، بلكه توجه به كليه معيارها، از قبيل: علايق و رغبت ها، استعدادها و محدوديت ها، ويژگي هاي روحي و شخصيتي آنها و امكانات و شرايط خانوادگي و بازار كار ضروري است.
واحد مشاوره دبیرستان طالقانی شهرستان نیراسفند ماه 91
